![](images/menu/doubt_but.png)
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه محرم
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه صفر
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه رجب
-
سایت قرآنی تنـــــزیل
-
سایت مقام معظم رهبری
-
سایت آیت الله مکارم شیرازی
-
سایت آیت الله نوری همدانی
-
سایت آیت الله فاضل لنکرانی
-
سایت آیت الله سیستانی
![](images/menu/software_but.png)
![]() مناجات فاطمیه ای با صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه
ای سحر خیز مدینه سحرت را قربان از غـم فاطـمه چشمان ترت را قربان ای خوش آنکس که گدای سر راهت گشته سائل هـر شـبۀ پـشت درت را قـربان هرکه دارد هوس دیدن تو آواره است عاشق خسته دل و دربه درت را قربان وای برمن که دلم نیست گرفتار غمت سینه چاکان نشـسته به برت را قربان حاجـتی نیست مرا غـیر دمی دیدارت رخ زهرائی همچون قمرت را قربان فـاطـمیه است بیا روضه زهـرا بشـنو دلِ پُر از غم و سوز جگرت را قربان هرچه داری همه ارثیۀ زهرا وعلیست شال سبزی که تو بستی کمرت را قربان ای به دوش تو عبای عـلی و پیـغـمبر رنگ عمامۀ بسته به سرت را قـربان نقـش انگـشتریت چیست...؟ اباعـبدالله بهر مظلـوم دل نوحـه گرت را قربان کربلا میروی اما گل من با چه کسی پـسر خـون خـدا همسـفـرت را قـربان
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مناجات با حضرت زهرا سلاماللهعلیها
مینويسم به نام حـضرت نـور مینويسم به خطِّ شعر و شعور از تـو بـايـد سـرود پـس حــالا سخنم میرسد به وقـت ظـهـور مـــادر مــهــربـــان ســـاداتــی لَکَ صَدرَک به صَدر فاطمه است
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ذکر مصائب حمله به خانه امیرالمؤمنین و جسارت به حضرت زهرا سلاماللهعلیها
گـیـرم كه خانه خـانۀ وحـی خـدا نبود آتـش بـه بـیـت اُمِّ ابــیـهــا روا نـبــود آن بانویی كه حرمت قرآنیاش سزاست در كـوچـهاش تـهـاجم اعـدا سزا نبود در آسـتان خـانـۀ او دود بهـر چـیست آل رسـول تـازه مـگـر در عـزا نـبود احـمـد مـگـر سـلام به او بـارهـا نـداد زهرا مگر ز اهل همین «هل اتا» نبود پرداخت شد بهای رسالت عجب چه زود پس بـیـعـت ولای عـلـی بـیبـهـا نبود حالا چه وقت مجلس شورای رهبر است حـیـدر مـگـر خـلـیـفـۀ دین خـدا نـبود ای قوم این همه عجله از برای چیست مولا مگر به غـسل رسـول خـدا نبود در كار خیر این همه رأی خلاف چیست حالا كه وقت شبهه و چون و چرا نبود در شهرتان همایش نامردی از چه روست بازوی دین سـزای غـلاف جـفـا نبـود نامردی است ضربه به گل بیهوا زدن آیا هـجـوم سـیـلیتـان بـیهـوا نـبـود؟ حـتی صدای سـیـلیتان تا بـقـیع رفت ایـن كـار غـیـر زادۀ قــوم دغـا نـبـود این ماجرا حماسۀ زهرا شناسی است كـوثـر مگـر شـناسۀ خـیـر النـسا نبود
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و شهادت حضرت زهرا سلاماللهعلیها
چو دید نقش زمین همسر جوانش را ز دست داد همه طاقـت و تـوانش را به پیـش دیدۀ او چون زدند زهـرا را هزار مرتـبه دشـمن گرفت جانش را هزار حـیف که یارش نداشت یارایی ز دیده پـاک کـند اشک دیـدگـانش را نه با علی نه حسن نه حسین نه زینب نگفت درد و غـم و غـصۀ نهانش را به حـیـرتم که اگر در مـدیـنه رو آرم کجا نـشان بـدهـم قـبـر بینـشانش را چگونه پیر نگردد علی به فصل شباب کزاو گرفت عـدو هـمسر جـوانش را که دیده بین قـفس طایر شکـستهپـری که ظـالـمانـه بـسـوزند آشـیـانـش را؟ به جز به باغ امـید عـلی و زهـرایش که دیده غـنچـه نـشکـفـتۀ خـزانش را حسین مادر مظلومه را دهد از دست اگـر بـلال بـه پـایــان بـرد اذانـش را چه قـرنها که ستم بر علی شده میثم که ریخـتـند بسی خـون شیعـیانش را
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و شهادت حضرت زهرا سلاماللهعلیها
نام علی را هر نـفـس تکـرار میکرد افلاک را از نور خود سرشار میکرد بر عهده رزق عالم لاهـوت را داشت روح الامین در منـزل او کار میکرد هر روز مانند نـبـی مـعـراج میرفت تا خـویش را در آیـنـه دیـدار میکـرد آئـیــنـه بـود و در تــجــلـی کـمــالـش نـور حـسین خویش را اظهار میکرد درگاه قدس از مقدم او نور میخواست پس به غـبـار راه او اصـرار میکرد درکش برای خاطر خورشید سخت است آتش چـرا با چـادرش پیـکـار میکرد بـیاذن، آتــش در رواق خــانــه آمــد ترغـیب بیشـرمـانۀ مـسـمار میکـرد تا مـیـخ در راه دگـر را پـیـش گـیـرد از او تـمـنــا حـیــدر کــرار مـیکـرد دستار زهرا در تب او سخت میسوخت خـیـلی گـلایـه از در و دیـوار میکرد ای کـاش قـدری تـازیـانه نرم خـو بود با دست زهـرا مهربان رفـتار میکرد با چارچوب در غـمش را قاب کردند رنگ کبودی، جلوهاش را تار میکرد باغ فـدک گـلـزار گلهای بنـفـشه است یـاد از رخ نـیـلی او بـسـیـار میکـرد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و شهادت حضرت زهرا سلاماللهعلیها
بیت معـمور ولایت را أجل ویرانه کرد آنچه را با خانه، صد چندان به صاحبخانه کرد شمع روی روشن زهرا چو آن شب شد خموش زهره ساز و نغمۀ ماتم در آن کاشانه کرد آه جانـسوز یـتـیـمان انـدر آن مـاتـمسـرا کرد آشوبی که عقل محض را دیوانه کرد داغ بانو کرد عـمری با دل آن شهـریار آنچه شمع انجمن یکباره با پـروانه کرد شاه با آن پُر دلی، دل از دو گیتی برگرفت خانه را کآنشب تهی زان گوهر یکدانه کرد بارها کردی تـمنّای فـراق جـسم و جان چون که یاد از روزگار وصل آن جانانه کرد سر به زانوی غـم و با غصّۀ بانو قرین عزلت از هر آشنائی بود و هر بیگانه کرد شاهد هستی چو از پیمانۀ غم نیست شد باده نوشان را خراب از جلوۀ مستانه کرد ساقی بـزم حـقـیـقـت گـوئـیا از خـمّ غـم هر چه در خمخانه بودی اندر آن پیمانه کرد »مفتقر» را شوری از اندیشه بیرون در سر است هر دم او را از غم بانو نوائی دیگر است
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مرثیۀ حضرت زهرا سلاماللهعلیها ( وقایع کوچه بنی هاشم)
کعبه به چشمش میکشد خاک درش را باران تـلاوت مینـمایـد کـوثـرش را روزی رسان خلـوت قـدّیـسهها اوست وقـتی به لـب دارند نـام اطـهـرش را مـمـسـوسـۀ ذات خـداونـد است بـانـو ریـسیـدهاند از نور یعنی معجرش را حـوریـهای میگـسـترانـد زیـر پـایش وقت عبور از کوچهها بال و پرش را کوچه دو رکعت روضه میخواند؛ امامی زین کوچه دیده داغ سخت مادرش را در دست دارد دستهایی را که میچید چون باغـبان گل بوسۀ پیـغـمبرش را ناگـاه رنـگ آسـمـانها نـیـلـگـون شد مردی خدا نـشناس بسته مـعـبرش را مردی که بویی از حـیا هرگز نبـرده بیشک لگد کرده غرور شوهرش را ریحانۀ نازکتر از گل زخم خورده است داسی به یغما میبرد برگ و برش را چشمش گره از کار حیدر باز میکرد بسته است سیلی چشم مریم پرورش را درّ نجـف مـیریـزد از چـشـم امـامی از خاک بردارد چگـونه گوهـرش را مادر به خـانه میرود اما پس از این از درد با دسـتار میبـنـدد سـرش را
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و شهادت حضرت زهرا سلاماللهعلیها
شکر حق فصل روضهها آمد بـانـگ حـی عـلـیالـعـزا آمـد روضهاش، اهل درد میخواهد فـاطـمه کـیـست؟ ماه پیـغـمبر تـا ابـد در پــنــاه پــیــغـمــبـر بهجت قلب مصطفی زهراست فـاطـمـه حـجّـت امـامان است آنکه آمـوزگـار سـلـمـان است راز او باخـدا هـماهـنگ است یکتـنه جان فـدای مـولا کرد هـم تـولّـی و هـم تـبـرّی کـرد مـقـصـد راه او شـهـادت بـود وصف اوصاف او میسر نیست با مقـامـش کـسی برابر نیست ذکر لبهای مرتضی زهراست مست از جـام کـوثـری هستیم شیـعه هـستیم و مادری هستیم تـا ابــد پــیــرو شـهــیــدانــیـم بین ما عشق و عهد و پیمانیست تا علی هست، شیعه تنها نیست یکدلیم و هـمیـشه یکرنگـیم همچو سلـمان که اهل ایـرانیم عـاشـق اهـل بـیـت و قـرآنـیـم بزم زهـرا، مثال اکـسیر است اهل یثـرب به او جـفـا کـردند بـاز هـم فـتـنـهای بـهپـا کردند تـا هــجــوم آورنـد بـر مــولا شـعـله از پـای تا سـرش افتاد تا زمین خورد، دخـترش افتاد درد بــرده ز کـف امـانـش را
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلاماللهعلیها
گـوش کن از دل افـلاک خـبـر میآیـد به سرِ اهـل زمـیـن دُرّ و گـهـر میآید چه خبر هـست؟ فـرشته چـقـدر میآید سوره صـبـر در آغـوش سـحـر میآید شـد اجـابت ز خـدا بـاز دعـای حـیـدر فـاطمـه دخـتـری آورده بـرای حــیـدر دخـتـری آمـده تـا هـمـدم مــادر بـاشـد دخـتری آمـده تـا حـیـدر حـیـدر بـاشـد خواهـری آمده عـشـق دو بـرادر باشـد گوئیا آمـده یک بـرهـه پـیـمـبـر بـاشـد عصمت و عفت و تقواش همه مادری است به خداونـد قـسم لایق پیـغـمبـری است فاطـمه محـو گل روی درخـشانش بود مرتضی زمزمه میکرد و غزلخوانش بود گرم بوسـیدن پیـشانی و چـشمانش بود احمد آنروز چه میدید که گریانش بود احـمد آنـروز تـجـلـی رسـالـت را دیـد یا که ظـرفیت تـحـویل امامت را دید؟ قلمی نیست که املا کند اوصاف تو را دهنی نیست که انشاء کند الطاف تو را یا که توصیف کند وسعت انصاف تو را یا که تـشـریح کـنـد قـلـۀ اهـداف تو را عقل عاجز شد و از درک وجودت شد مات به گـل روی بهـشـتی تو بانـو صلوات بعـد زهـرا احـدی مثـل تو اکـرام نـشد زنی ایـنـگـونـه پـیـامآور اســلام نـشـد طائر عـقـل کـسی مَـحـرَمِ این بـام نشد دست در دست شدی گریهات آرام نشد دیدی از دور و برت عطر کسی میآید مژده ای دل که مسیـحـا نـفـسی میآید چـشم بر هم زدی و عـشق مجـسم آمد بَه که بـالای سـرت خـیر دو عـالم آمد اشک از گـوشـۀ چـشم همه آن دم آمـد کودکی سـوی تـو بـا دیـدۀ پُـر نَـم آمـد گفت خوش آمدی ای نور دو عینم زینب کـمی آرام عـزیـزم که حـسـیـنـم زینب بانوی مُلک وجودی و وجودت خیر است قلب تو وقف حسین است و جدا از غیر است پیش تو عشق حسین، اصل سلوک و سِیر است سِیر تو کرب و بلا، کوفه و شام و دِیر است آمـدی تا که بـفـهـمـیـم خـدا یـعـنـی چه صابره بودن در کرب و بلا یعـنی چه ای که در عشق حسینی به دو عالم عَلَمی کعـبۀ عـشق بـرادر شدی و محـتـرمی مریم از جام حیای تو چشیده است نمی نـائب فـاطـمـه، صـدیـقـۀ ثـابت قـدمـی کوفه و شام اسـیـر دَمِ زهـرایی توست مات و مبهوت سخنرانیِ مولایی توست جای امـثال شما در کُـره خـاکی نیست چون زمین قابل این گوهر افلاکی نیست گفتی ای درد بیا از تو مرا باکی نیست داغها دیـدهای اما لـب تو شاکی نیست چه عبارات عجـیبی روی آن تَل گفتی پیش آن پیکـر صد چاک تَـقَـبَّل گـفـتی آمدی جـلـوه کنی نام عـلـی زنـده شود زن ندیده است کسی مثل تو رزمنده شود در دل جهـل زمان شمسۀ تابـنـده شود با زبان وقت بیان خـنـجر بُـرّنده شـود روی نی گفت برادر همه جا در هر راه طَـیّـِب الله بـه غـوغـای تـو مـاشـاء الله ای تـمـنـای دل خــون خــدا یـا زیـنـب در تو دیـدند همه فـاطـمـه را یا زینب مرحمت کن به منِ بیسر و پـا یا زینب نـشوم از سـرِ کـوی تـو جـدا یـا زینب نظری کن که در این خانه بمانم یک عمر تا نفس هست فقط از تو بخوانم یک عمر
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلاماللهعلیها
سِر علی، سِتر علی، سُکر علی، راز علی هـمـۀ حـرف خـداونـد از آغـاز عـلـی از علی گـفـتم و گـفـتـنـد که اما زینب پنج تَن میشود اینگونه مجـسم: زینب همه از جَدّ و اُمُّ و اَب همه باهم زینب نامِ او اول عـلی بعـد، عـلی زینب شد آیۀ اعـظـم عـلـی آیتِ عُـظـمـی زینب واژهای کو که کُنَد شرح و بیان بانو را قلـمی کو که نـویـسد به زبـان بـانو را فاطمه بـایـد از این نـام بـگـیـرد پـرده از همان روزِ تولد نظرش گفت حسین بین آغوشِ همه چشمِ تَرش گفت حسین همه دیدند حسن را به حجاب و غیرت آمـده تا که بـبـیـنـنـد غـمـی جـاری را آمــده تـا کـه بـگـویـد بـه بـلا آری را آمده تـا بـنـویـسـنـد پـس از اعـجازش معنیِ محض شهود است که آرایه ندید عینِ نوری است پسِ پرده که پیرایه ندید بعد از آن خطبه شد و خطبۀ او تیغِ دو دَم فاطـمه رفـت ولی نه دلِ خـانه او بود جایِ زهرا همه شب شمعِ شبانه او بود مادری کرده برای سه امامش جا داشت زیرِ دیـنـش هـمـه مـدیـون بلاءِ زینب کعبه تـا کـرب وبـلا زیـر لـواءِ زینب اول فـاتـحـه شـد آخـر نـامـش یـعــنـی مثل یک آه بـلـند آه که جانکـاه گذشت عمرش اندازۀ پنجاه و چهار آه گذشت همۀ راه بـجـای هـمه او خـورد زمین آن پیمبر که به هـنگام سخن گریه کُنَد گفت هرکس به غمِ زینب من گریه کُنَد در حدیث است که فرمود برای فَرَجَم روضهاش بود که دیدی کفنش را بُردند نالـهاش بود چرا پیـرهـنـش را بُـردند همه را بُرده ولیکن به تو سوگند نرفت
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلاماللهعلیها
قرار هست که از عشق با خبر باشد نگاه تـشـنۀ خـورشـیـد بر قـمـر باشد حسین روبروی زینـبش نشـسته اگر بناست نور در این خانه بیـشتر باشد برای خـوردن آب حـیات میخـواهد که خضر جزء محبین پشت در باشد علی به مردم عـالـم هـمیشه میگوید بناسـت دخـتـر من زینت پـدر بـاشـد بُتِ جدا شدن از عشق خُرد خواهد شد به دوش زینب کـرار اگر تـبـر باشد شبیه مـا که فـقـیـران بر سـر راهـیم محبِّ خـانـۀ زینب شـدست ابـراهـیم نـوشـتـهانـد بـه نـام شـمـا تـعـالـی را خدا برای تو می خواست شأن عالی را بـرای درک بـلـنـدای نــام تـو حـتـی نـبـود جـرأت پـرواز هـیـچ بـالـی را تو زیـنت ولـی اللّه اعـظـمـی زیـنـب خدا به دست عـلی داده چه مدالی را شنیدهانـد سـلـیـمـان به نـام نـامـی تو خریـده از سر بـازار عـشق قـالی را بگیر قلب مرا پُر کن از محبت و بعد دوباره پس بده این کـاسۀ سـفـالی را دل کسی که پُر از ذکر یا حسین شود غـلام خـانـۀ اربـاب عـالـمـیـن شـود شنیدهاند که از خون دوات باید ساخت و در دو دیده دو رود فرات باید ساخت حریم زینب کبری ستون عرض و سماست دلیل بـودنِ کـلِّ کُـرات بـایـد ساخـت به خاک کرب و بلایت قسم که انسان را نوشتهاند که از خاک پات باید ساخت فقط به خاطـر اوصاف چـادرت بانو کتاب های سراسر صفات باید ساخت حسین رمـز نجات جهـانـیان شد پس برای صحن تو باب نجات باید ساخت سبوی سینهاش از جام عاشقی پُر بود اسیر دائـمـی خـانـهات اگر حُـر بـود به خـانۀ تو فـلک بـاز راه پـیـدا کرد هزار شکر، فـلک تکیه گاه پیدا کرد اسیر بـاغـچـۀ خـانۀ تو بود بـهـشـت اگر که عزّت از این بارگاه پیدا کرد سفید بختی نوکر به رو سپیدی نیست که شاه نوکر خود را سیـاه پـیدا کرد همیـشه یـاور تـنهـایی حـسیـن تـویی حسـین با تو دوبـاره سـپاه پـیـدا کرد در آسمان پی خورشید بود اما حیف حـسیـن را وسـط قـتـلگـاه پـیـدا کرد و گرگ ها جگرت را دوباره آزردند همینکه پیـرهن یـوسف تو را بُـردند
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلاماللهعلیها
آتـشـم آتـشـی از سمت سحـر شعلهام شعلهای از شمس و قمر “هـا عـلـی بـشـر کَـیـفَ بشر مثل یک قـایقِ طـوفان زدهام مثل یک شیـشۀ بـاران زدهام آمـده جـانِ عـلی جـانِ نجـف به جلال و جـبـروتش سوگند به کـمال و ملکـوتش سوگـند نورِ ثارالَهِ زهـرا و علیست باز زهراست که مولا شدهاست یا علی هست که زهرا شدهاست جَـبـلُ الصَبـرِ دو دونیا زینب جـلـوه در جـلـوه تـنـزُل دارد نـور در نـور تـسـلـسـل دارد روز اول بـه خـدا گـفـت بَـلا ذوالفقاری که دو دَم دارد اوست آنکه خود هفت حرم دارد اوست به عُلُـوَش که تـمام دین است زیـنــبـی هــم قــدمِ ثــار الـلـه زیـنــبـی بـا عَــلَــمِ ثــارالـلـه زینبی سایه به سایه با دوست نفـس او دو هَـجا بود: حسین زینب اینگونه دوتا بود: حسین تاکه او هست سری خَم نشود کـیست او راویِ راه سه امام کیست او خـطبۀ پولاد و پیام کیست او بیـرقِ غـیرت باشد شب که تا تربت مادر میرفت هر قدم با سه برادر میرفت نـور جز نور از این آیه ندید بارَش از کوه کـمر میشکند داغش از مَـرد سپر میشکند رفت از کوفه جگـر در آورد کـربـلا دیـد پَـرَت تیـر کـشید پـایِ گـودال سَـرَت تیر کشید کـربـلا دید اسـیـرش کـردنـد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلاماللهعلیها
نشستم عشق را معنا کنم دل گفت یا زینب نشستم دیده را دریا کنم دل گفت یا زینب زنی عاشق که زهرا گونه معنا شد قیامت را همینکه لحظۀ از او نوشتن شد قلم لرزید از او خواندم هوا در دم نفس در بازدم لرزید خداوندا حریمی اینچنین را کیست سلطانش نخوانش زینت بابا بگو جان علی زینب نگو دختر بخوانش مرد میدان علی زینب علی را آنچنان در پوست و در خون خود دارد سلام ای روز میلادت هم اشک چشمها جاری سلام آمـوزگار عـشق در آئـین دلـداری هنوز ای خواهر عاشق نخوردی شیر مادر را کجا وصف کسی همچون تو در قاموس من باشد که مداح مـقـامـات تو بـاید پـنج تن باشد کدامین خشم در خود اینهمه احساس را دارد اگر در چشمت اقیانوسی از امواج غم داری اگر حال پریشان، دست بسته، قد خم داری به زیر دین الطاف تو و آلت همه سرهاست چنانکه جز علی نام پس از احمد روی لب نیست پس از نام حسین اسمی به غیر از اسم زینب نیست میان سینهام شوری ز شعر منزوی برپاست الا ای عقل مبهوتت الا ای عشق حیرانت چگونه از تو بنویسم نگویم از شهیدانت و ایکاش این شهیدان کربلا دور و برت بودند مبین که کاغذ شعر من از این بند نم دارد که مدح تو بدون روضهات یک چیز کم دارد دلـم را میبرد گـویا دم دروازهٔ ساعات
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلاماللهعلیها
به عشق حضرت خیبرشکن آن شافعِ محشر رسیدی! زینتِ بابا تـو را نامید پیغـمبر ملائک بوسه بر قنداقهات دادند و جبرائیل گشوده بر فراز ساحتِ گهواره بال و پر پدر؛ سرمایهٔ رأفت؛ قـسیم ٱلنار وٱلجـنّه خدا هم حیفش آمد که نباشد صاحبِ دختر تمام آیهها در گوشِ هم یک عمر میخوانند علی قرآن ناطق بود و زینب؛ کوثرِ حیدر تو بنت ٱلفاطـمه نور دلِ إنـسیة ٱلحـورا برایت نیست هرگز غیر زهرا مادری بهتر اگر نازل شدی بر خانهٔ ارکانِ خلقت حکمتش این بود که باشد جمع روحِ پنج تن در جانِ یک پیکر شدی ناموس اهل ٱلبیت! دُرّ نابِ نایابی تو زینت بخشِ اصحاب کسایی؛ بالأخص مادر یقولُ إنّما…خواندی و در پاکیِ اهل ٱلبیت ندارد آیهٔ تطهیر حرفی غیر از این دیگر کلامت وارث نهج ٱلبلاغه! مطقن و گیرا چه برّنده ست لحن خطبههایت! گوش شیطان کر صلابت از حیا و از وقارت میشود جاری شکوهِ چادرت یادآورِ کعبه ست پا تا سر!
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح حضرت زینب سلاماللهعلیها
از عشق بخوان به نام زینب فطرس بگو از مقـام زینب زهـرا و عـلـی نـمود دارند در آیـــنـــۀ مـــرام زیــنـب
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح حضرت زینب سلاماللهعلیها
دوست دارم از تمام عاشقی تب را فقط عاشقان حیران دلدارند هر شب را فقط از ازل خوردم قسم در محضر پروردگار وا کنم در مدح زینب تا ابد لب را فقط از مؤذن زاده زینب زینبش شد ماندگار بنده حق دارد بگوید ذکر یا رب را فقط شاه بیت دفـتر گنجـینة الاسـرار اوست پس ادا کرده ست عمان حق مطلب را فقط پیش او فرقی ندارد حضرت حُر با حبیب میخرد با قـیمت خـوبی مودب را فقط واقعأ بعد از حسینـش ایـستاده پای دین خطبههای او بنا کرده است مذهب را فقط بعد از این دیگر ندارم هیچ کاری با بهشت گر خدا از من نگیرد عشق زینب را فقط
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مناجات با حضرت زینب سلاماللهعلیها
شمـشیر تـیز خـطبۀ تو در نـیام صبر شیری ست که تکیه زده بر کنام صبر نام بـلـنـد تـوسـت که در اوج اقـتـدار افراشته ست پرچم خود را به بام صبر جنگ حسین و صبر حسن در تو جمع شد اینگونه نام نهضت تو شد قـیام صبر جـام بلا عـسل شـده در کـام شاه دین وقتی که در مقـابل تو دیـد جام صبر در کـربـلا امـام جـماعت حـسین بود در شـام با امـامت تو شد اقـامه صبر «آری شود، ولیک به خون جگر شود» هر گاه سنگ لعل شود در مقام صبر حالا که نـام دیگـر تو کـوه صبـر شد شد ثبت بر جـریـدۀ عـالـم دوام صبر قـربانی حـسین شده در مـنـای عـشق ذُرّیــۀ مـقــدّس تـو ای امــام صــبــر
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مناجات با حضرت زینب سلاماللهعلیها
تا ابد در اخـتـیارت ذوالفـقارِ مرتضی هست نام مستعارت ذوالفقارِ مرتضی لحن تو کوبنده، نافذ، کاری و بی واهمه میشوی با این عبارت؛ ذوالفقارِ مرتضی از طفـولیت تبِ روشنگری را داشتی بود از اول کـنارت ذوالفـقارِ مرتضی زینت بابا شدن تنهـا فـقـط کار تو بود اینچنین شد افتخارت ذوالفقارِ مرتضی چادر زهـرا برایت مایه حجـب و حیا رونق در کار و بارت ذوالفقارِ مرتضی با جنم بودی! شجاعت داشتی! شد تا ابد بیقرار بیـقـرارت ذوالـفـقـارِ مـرتضی هر کجا حرف از درایت بود فوراً می نشست با ادب در انتظارت ذوالفقارِ مرتضی
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال امیر المؤمنین علیهالسلام در شهادت حضرت زهرا سلاماللهعلیها
زهـراست، یـادگـاری نـور خـدای من خورشید صبح و ظهر و غروب سرای من پـرواز میکـنـیـم از این خـانـه تا خـدا من با دعـای فـاطـمـه او با دعـای من ما نـور واحـدیـم، نه فـرقـی نـمـیکـند من جـای او بـتـابـم یـا او به جـای من مـسـت تـجــلـیـات خــداونـدی هــمـیـم من بـا خـدای اویـم و او بـا خـدای من یک طور حرف میزند انگار بوده است در ابـتـدای خـلـقـت و در ابـتـدای مـن دنیـا! تـمـام آنـچـه که داری بـرای تـو یک تـار مـوی خاکی زهـرا برای من کاری که کـرد فـاطـمه کـار امـام بـود زهراست پس علی من و مرتضای من ما یک سپـر برای جهـازش فروخـتیم چیزی نـبـود تا که بمـیـرد به پـای من هر شب دلم به گفتن یک فاطمه خوش است از من مگیر دلخـوشیام را خدای من
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مناجات با حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
هر دلی را که ز داغ تو کبـابش نکنند مثل شمع از شرر عشق توآبش نکـنند نیست پــروانۀ پـر سوختـۀ بـزم غمت هرکه را در غـم تو شمع مذابش نکنند تاحسینی نشود جان و دل عاشق دوست در ره مهـر و وفـا پا به رکابش نکنند رنگ و بو از چمن عشق تو باید گیرد هرگلی را که دراین باغ، گلابش نکنند با ولای تو اگـر دل نـرسـد تـا به خـدا رهرو و عاشق این راه خطابش نکنند دل کجا لایق آبادی و شادی به جزاست گربه سیل غم و اشک تو خرابش نکنند آتش ارزانی آن دل که به داغ تو نسوخت هرکه دلسوخـتۀ توست عـذابش نکـنند ما گدایان تو هستیم و تو صاحب کرمی هرکه کوبد درِ این خانه جوابش نکنند وای بـرحـال دل زار « وفائی» فـردا گر غـلام در این خانه حسـابش نکـنند
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مناجات با سیدالشهدا علیهالسلام
پـای غــم تـو آه، خــداهـم گـریــسـتــه هــمــراه بـا پـیـمـبـر اکـرم گـریـسـتـه قطعا غریق بارش باران لطف توست چشمی که در عـزای تو نم نم گریسته یعقوب صد برابر یوسف نه؛ صدهزار خون گریه کرده است و از این غم گریسته رحمت به دیدهای که برای غمت حسین پـای لـهـوف و پـای مـقـرم گـریـسـتـه نــوکــر بــرای آن بــدن نــامـنـظـمـت هـرشب میان روضـه مـنـظم گریـسته روضه پس از تو روضه ناموس بود پس هر کس که شد برای تو مَحرم گریسته آقا ببـخـش پـای غـم و درد خـواهـرت نـوکـر اگر نـمـرده، اگــر کم گـریـسته
: امتیاز
|